شمر براى حضرت عباس علیه السلام و فرزندان ام البنین امان نامه آورد. شمر از قبیله مادر حضرت عباس و از خویشاوندان ایشان بود. اما حضرت عباس علیه السلام آن را رد کرد. در این روز حضرت عباس علیه السلام با ۲۸ نفر به طرف رود فرات رفت و بعد از درگیرى با ماموران عمر سعد، براى خیمه گاه آب آورد. در این روز امام حسین علیه السلام فردى به نام عمرو بن قرظه را به طرف عمرو سعد فرستاد تا شب با هم ملاقاتى داشته باشند. شب که شد امام حسین علیه السلام و عمر بن سعد هر کدام با ۲۰ نفر در محل قرار حاضر شدند. امام در این ملاقات سعى کرد تا با را ه هاى مختلف عمرو سعد را از جنگ منصرف کند ولى او از تصمیمش برنگشت. امام که اصرار او را دید فرمود: تو را چه مى شود؟ خداوند جانت را در بسترت بگیرد و تو را در قیامت نیامرزد. به خدا سوگند! من مى دانم که از گندم عراق نخواهى خورد! ابن سعد با تمسخر گفت: جو ما را بس است